Call Us
086-3645262
Opening Time
09:00 - 18:00
Email Us
webmaster@smilephp.com
 
Menu
Smilephp.com ประสบการณ์1เดือนในอเมริกาเล่าสู่กันฟัง

แชร์ :

ประสบการณ์ 1 เดือนในอเมริกา เล่าสู่กันฟัง

เมื่อเดือนมิถุนายน 2556 ได้มีโอกาสไปใช้ชีวิตที่อเมริกามา 1 เดือน ถือว่าเปิดโลกทัศน์หลายอย่างในชีวิต
 
    ผมไปอยู่ Texas sugarland มา สิ่งที่สงสัยมากๆ คือ เมืองนี้ไม่มีคนเดินถนน  เอ้ยจริงดิ ผมหันไปถามพี่สาว เขาบอกว่าชาวเมืองโหวตให้ไม่มีรถเมล์ กลัวพวกจรจัดจะเข้ามา  ดังนั้นเวลาไปไหนต้องใช้รถเสมอ ไม่มีรถเข็นหมูปิ้ง ลูกชิ้นแบบบ้านเรามาเข็นขาย  จะซื้อน้ำอัดลมแก้วเดียวต้องขับรถไปเอง    ที่นู่นเขาจะแบ่งที่เป็นโซนๆ โซนอาศัย โซนขายของ โซนสำนักงาน บ้านเรานี่ไปไหนก็เจอ 7-11 มีรถเข็นตลอด
 
    ได้แวะไปลองบุฟเฟ่ต์ฝรั่งมา แต่ส่วนใหญ่เป็นของคนจีนมาเปิด ราคาถูกกว่าบ้านเราอีกแฮะ 9 เหรียญเอง ไม่ถึง 300 บาท แถมไม่จับเวลาด้วยวุ้ย สาเหตุเป็นเพราะว่าคนที่นู่นเขารีบกินรีบไปทำงาน พี่เขยบอกว่า คนไทยเรานี่แปลก นั่งกินได้หลายชั่วโมง ไม่มีงานทำกันหรอ  คงเพราะที่นู่นเขาคิดค่าแรงรายชั่วโมงล่ะมั้ง หรือคนไทยเรารวย 
 
   สิ่งที่ผมทึ่งที่สุดคือ มารยาทคน ไม่ใช่เป็นแบบนี้ทุกรัฐนะพี่ผมบอก แต่เจอกับตัวเองต้องบอกว่า นี่เราอยู่ในเกม sim city หรือเปล่าเนี่ย เวลาขับรถไปเจอแยก ขนาดขับมาคนเดียวยังต้องเบรคแล้วค่อยไป หรือรถเยอะใครมาก่อนเขาก็จะไปก่อน คันอื่นๆ ก็รอตามคิว ผลัดกัน เหมือนตอนไปสอบใบขับขี่เลย  ผมนึกว่ากำลังฝันเพราะคิดมาตลอดว่า วิธีขับรถแบบนี้มันมีอยู่จริงบนโลกหรอ  ในไทยไม่เคยเจอ  คือเคยไปญี่ปุ่นก็ขึ้นแต่รถไฟ สิงค์โปร์ก็ไม่ทันสังเกต เจอเข้าไปถึงกับอึ้งไปเลยทีเดียว
 
   เวลาขึ้นลิฟต์ใครเข้าก่อนได้ออกก่อน ผมไปโรงพยาบาลกับพี่สาว เรายืนใกล้ประตูสุดเลยรีบออก กลัวจะขวางทางเขา พี่สาวหันไปขอโทษผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่หลังผม ก็เลย งงๆ เขาบอกว่ามารยาทที่นี่ต้องแบบนี้ มาก่อนออกก่อน  
 
   อีกเรื่องก็คือ เวลาเปิดประตู คนแรกที่ผลักประตูเขาจะเปิดค้างและยืนจับประตูไว้ให้จนทุกคนเดินผ่านไปหมด เขาถึงจะเดิน พูดง่ายๆ มาคนแรกเข้าคนสุดท้าย และทุกคนที่เดินผ่านจะขอบคุณคนจับประตูให้ด้วย  เอ้ย ประเทศเราจะมีวันไหนเป็นแบบนี้ไหม
 
    พูดถึงอาหารดีกว่า โดนมาหลายรูปแบบ แทบจะอยากกลับเมืองไทย อาหารแม็กซิกันนี่เล่นเอาหายหิวเลย เจอข้าวผัด แม่บอกรสชาติเหมือนยา ลองดูสักคำ พี่เขยหัวเราะหน้าแดงเลย แกเห็นหน้าผมแทบจะบ้วนข้าวออกจากปาก นี่มันยาชัดๆ  คุยไปคุยมา พี่ผมที่มาก่อนหน้านี้สองคนก็โดนไปแล้ว แทบพุ่งกันทุกคน 555
 
    บุฟเฟ่ต์จีนที่นี่เล่นซะกระอัก ไม่ใช่รสชาติ แต่ปริมาณ อร่อยดีนะ แต่อิ่มจริงๆ จำชื่อร้านไม่ได้ แต่มี lobster ให้ด้วย คนละตัว อ้ายเราก็แน่นอนอยู่เมืองไทยกินหมูกระทะบ่อย ชิวๆ จัดมาเลยของแพงๆ ต้องกินให้คุ้ม ไปกัน 3 คน ได้มา 3 ตัว สุดท้าย คืนไปสองตัว ไม่มีเสียดาย  โอ้ย ตัวเดียวก็อิ่มแปร้แล้ว 
 
     อีกเรื่องที่เซ็งแล้วเซ็งอีก อุตส่าห์ได้ไปร้านอาหารไทย เอาวะวันนี้หายอยากสักที ขอแบบเบสิคโง่ๆ สิ้นคิดสักจาน มาเลยๆ กะเพราหมูสับ ไข่ดาว แพงแค่ไหนก็จะกินละ ลงแดงมาหลายวัน  เอาแบบรสคนไทยเลยนะพี่ เผ็ดได้ไม่ว่ากัน เด็กเสิร์ฟยกมาพร้อมความหวังเต็มเปี่ยมของเรา วันนี้จะกินสองจานเลย อดอยาก พอวางตรงหน้าถึงกะเซ็งไปเลย ไหนใบกะเพราะอะ ทำไมเป็นโหระพา   พี่สาวบอกไม่มีหรอก แพง    ชีช้ำในรอบปี กินกะเพราใส่ใบโหระพาแทน
  
      ไปเดินห้างมาหลายที่ Jc penny , ross , target ฯลฯ โดนทักมาหมด ตั้งแต่ ฟิลิปปินส์ เกาหลี ญี่ปุ่น เวียดนาม ฮ่องกง จีน ทำไมไม่ทักเราว่ามาจากเมืองไทยเลย ให้ตายสิไม่รู้จักบ้านเราหรือไง ปรากฏว่าบอก Thailand ยังมา Taiwan ๆ จะบ้าตาย บ้านเราดังนะเฟ้ย ผมถามกลับไป รู้จักมะ ต้มยำกุ้งอะ อ๋อๆๆ Taiwan หรอ   ยังจะมาไต้หวันอีก 
 
       อยู่มา 1 เดือนทำให้รู้ว่า Bangkok , Phuket , Samui , Chiang mai ดังกว่า Thailand 
 
     พีไทยเรามีความดังบางเรื่อง ผมแวะไป outlet มา แม่อยากได้ coach ซื้อมา 5 ใบ สีทองอร่ามเลย สิ่งที่เห็นและตกใจ คือ เราสามารถพูดภาษาไทยกับคนอื่นในร้าน coach ได้ด้วย  เขาก็ไม่ได้ห้ามหรอกนะ แต่ไปเจอคนไทยเยอะมาก เรียกว่าหันไปถามได้เลย พี่ๆ อันนี้ดีไหม คุยไปคุยมาชักวงกว้างขึ้น หันไปอีกที คนไทยยึดไปเลยมุมหนึ่งของร้าน 555   ไปต่อคิวคิดเงิน ฝรั่งเขาก็สามใบอย่างมาก พี่ไทยเราเต็มกระเป๋าผ้าที่เขาให้มาใส่กระเป๋าที่จะซื้อ แถมถือมาทีคนละ 3-4 ใบ  กระเป๋าผ้านะจ๊ะ  กระเป๋าที่จะซื้อน่ะเกือบ 20 ใบ อูยน่ากลัว
 
   ขากลับไปต่อเครื่องญี่ปุ่น เดินเล่นในสนามบินกะว่าจะซื้อของฝาก เจอกรุ๊ปทัวร์ไทยกลับ กทม เหมือนกัน อาเจ๊ อาเฮียเต็มไปหมด เดินดูชอคโกแลตชาเขียว อะเดี๋ยวกลับมาซื้อ วางอยู่ 50-60 อัน เยอะแยะ  แวะไปซื้อชาให้แม่ ไม่ถึงห้านาทีเดินกลับมา ปรากฏว่าเหลืออยู่ 3 อัน หันไปทางอาเจ๊ อาเฮีย อูยเต็มถุงเลย คนไทยชอปกระจายจริงๆ 


บทความสงวนลิขสิทธิ์นะครับ ห้าม copy ไป หรือนำไปเผยแพร่ดัดแปลง